• வைகையின் முதலாம் ஆண்டு கொண்டாட்டம் ஆரம்பம்..

  • வணக்கம், வைகை தளத்திற்கு உங்களையும் உங்கள் தேடலையும் அன்புடன் வரவேற்கிறோம். 🙏🙏🙏🙏
  • இத்தளத்தில் எழுத விரும்புவோர் vaigaitamilnovels@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலில் தொடர்புக்கொள்ளவும்.

தீபா செண்பகம்

Active member
Vaigai - Avid Readers (Novel Explorer)
Joined
Aug 1, 2021
Messages
516

சோட்டுக்காரி -26

தினகரன் வாசலோடு செல்ல இருந்தவனை, ரவி உள்ள வா முக்கியமான விஷயம் ஓடுது என அழைப்பு விடுத்தான். இளமுருகு வாசலுக்கு வந்து “உள்ள வாங்க மாமா, சாப்பிட்டுப் போகலாம்.“ என வருந்தி அழைக்கவும் உள்ளே வந்தான்.

குமுதினி, “வாங்கண்ணி!“ எனச் சொன்ன தெய்வா, நளினியை உயிர் தோழி போல் கண்ணாலேயே அழைக்க, அவர்களுக்குள் பெருகும் ஸ்நேகத்தைப் பார்த்தும், சரோ, குமுத்துக்கு அதிருப்தி வந்தது.

மருமகன்கள் நால்வரும், இளமுருகு -தெய்வா, திருமணத்துக்குப் பின் இன்று தான் கூடுகிறார்கள். கற்பகம் மருமகன்களை வரவேற்றுச் சென்றவர், பேரன் பேத்திகளுக்குத் தின்பண்டங்களை அனுப்பினார். நளினியும் வந்தவுடன் அம்மாவுக்குத் துணையாக அடிப்படியைத் தான் எட்டிப் பார்த்தவள், மழலையரை பார்க்க ஒதுங்கினாள், அதே குமுதினி, சரோஜினி இருவருமே ஹாலில் தான் இருப்பர் .

“மாப்பிள்ளை, அதென்ன தெய்வா கம்பெனியை எழுதி குடுத்திடுச்சா?“ என ரவிக்குமார் பேச்சை எடுத்துக் கொடுக்க, ’அவ மறந்தாலும், மைக் செட்டு மாமன் விடமாட்டார்.‘ என மனதில் நொந்த இளமுருகு, தெய்வாவை ஒரு பார்வை பார்த்து விட்டு, “ஆமாம் மாமா!“ என்றான்.

மனோவுக்கே இந்த விஷயம் புதிது தான், அவனும் ஆச்சரியமாகப் பார்க்க, “என்ன மாப்பிள்ளை சொல்ற, அப்ப ஏஜன்ஸி?“ எனத் தினகரன் அதிர்ச்சியாகக் கேட்டான்.

“நான் சொல்றேன் மாமா, கொஞ்சம் முழுசா கேளுங்க!“ என்ற பீடிகையோடு ஆரம்பித்த இளமுருகு, “தெய்வா, அவ அண்ணன்களை எதிர்த்து என்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா, இது எங்க கல்யாணத்துக்கு அவள் தரப்பிலிருந்து யாரும் வராதப்பவே நமக்குத் தெரியும். தெய்வா யாருன்னு உங்க எல்லாருக்குமே, முன்னாடியே ஒரு ஐடியாவாவது இருந்தது. நான் உங்க எல்லார் மேலையும் வச்ச நம்பிக்கையில் தான் அவ கழுத்தில் தாலி கட்டினேன். ஆனால் அவள் அறிமுகம் சொல்லவுமே, நான் ஓசூரில் வேலை பார்த்த கம்பெனி முதலாளி மகள்னு தெரிஞ்சுகிட்டேன்.

அவங்க அம்மா, நம்ம அம்மா பிரெண்டுங்கவும் சரி ன்னு இருந்துட்டேன். தன அண்ணன்கள் கிட்டப் போகக் கூடாதுன்னு சொன்னா. சரி மெல்ல விட்டு பிடிப்போம்னு நினைச்சேன். ஆனால் அவள் ஸ்பீட் தான் உங்களுக்குத் தெரியுமே, எனக்காகத் தான் சண்டை போட்டு சொத்தை பிரிச்சுத் திருச்சி கம்பெனியை தன் பேருக்கு வாங்கிட்டு வந்திருக்கா.

அடுத்தப் பிடிவாதமா, அதை என்னை இன்சார்ஜ் எடுத்துக்கக் கூப்பிட்டா. அவள் அண்ணன்களுக்குத் தெரியாமல் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டதே எனக்கு உறுத்தலா இருந்தது. கம்பெனி பொறுப்பை எப்படி ஏத்துகிறது. அதுனால தான் ரவிமாமாவோட பெங்களூர் போறதா சொல்லிட்டு ஓசூர் போனேன்.“ எனவும்,

“மாப்பிள்ளை, உன் பொறியல சிக்குன எலி நான் தானா, நான் பெரிய மார்க்கெட்டிங் கிங், பேசியே ஆளை கவுத்துடுவோம்னு பெருமையா இருந்தேன். அடியே என்னை என்ன எண்ணப் பேசின, உன் அண்ணனை பாருடி, எவ்வளவு வில்லங்கமா இருக்கான்.” என ரவி புலம்பவும்,

“உன் மைக்கக் கொஞ்சநேரம் ஆஃப் பண்ணு சகலை. மச்சான் எதோ குண்டை தூக்கி போடுறானே, என்னனு கேட்போம்.” எனத் தினகரன் பதட்டமாக. “நான் தான் சின்னப் புள்ளையை நம்பி இறங்காதீங்க, வேண்டாமுன்னு சொன்னேன்.“ எனக் குமுதினி வாயை விடவும்.

“அண்ணி, நான் தீனா அண்ணன் பேருக்கு ஆர்டர் எல்லாம் அடிச்சு வச்சுட்டேன், உங்க அண்ணன் தான் வந்து கெடுத்தது, நீங்க அவரையே கேளுங்க. எங்கப்பா எனக்காக ஆசை ஆசையா இந்தப் பேக்டரியை கட்டுனாங்க. சொந்த ஊர்லையே மகளைக் கட்டிக்கொடுத்துட்டு, மகளையும், பேக்டரியும் ஒன்றா பார்த்துக்கலாம்னு நினைச்சாங்க. உங்க அண்ணன் தான் அத்தனையும் கெடுத்தது." எனத் தெய்வா குற்றம் சுமத்த.

“ஏன் மாப்பிள்ளை இப்படிச் செஞ்ச?” என ஆத்த மாட்டாமல் கேட்டான் தினகரன்.

“மாமா, காரணமில்லாமல் செய்யாது, என்னனு சொல்லு மாமு.“ என்றான் மனோ, வரதராஜன் மட்டும் அமைதி காக்க, சரோஜினிக்குப் பயம் வந்தது.

“ஏன் தம்பி, உன் மாமாட்ட யோசனை கேட்டுருக்கலாமில்ல?“ எனவும் மற்றவர் அனைவருமே, மனதில் சரோஜினியை, 'இது ஒன்னு ரெஸ்பெக்ட்டுக்கு மௌத் பீசு.' எனத் திட்டினர்.

“அண்ணி, மாப்பிள்ளை விஷயத்தைச் சொல்லி முடிக்கட்டும், அப்புறமா இந்த விசாரணை எல்லாம் வச்சுக்கலாம். அவருக்கும் ஒரு கல்யாணத்துக்கு, இரண்டு கல்யாணம் ஆகிடுச்சு, இன்னும் உங்ககிட்ட யோசனை கேக்கணுமுன்னு என்ன.“ எனத் தினகரன் படக்கெனச் சொல்லவும், வரதனுக்குக் கோபம் வந்தது.

“சரோ பிள்ளைகளைக் கூட்டிட்டுக் கிளம்பு, இனிமே அவுங்களே எல்லாம் பார்த்துக்குவாங்க.“ என முறுக்கிக் கொண்டு எழ,

“மாமா, இருங்க மாமா, அதுக்கும் காரணத்தைச் சொல்றேன். என் மாமனார் வீட்டுல நான் வேணா அசிங்கப் படலாம், ஆனால் எங்க வீட்டு மாப்பிள்ளைகள் நீங்க ஏன் அசிங்கப் படணும், அதுனால தான் ரவிமாமா கூடப் போன போதும் ,அவரைக் கூட்டிட்டு போகலை.“ என்றான் இளமுருகு.

“அப்படி அசிங்கப் படுற வீட்டுக்கு நீ ஏன் அண்ணன் போற, நம்மளா அவங்க கிட்ட பொண்ணு கட்டிக் குடுங்கன்னு போனோம், அவுங்க மகள் தானே வீட்டுக்கு அடங்காமல், உன்னைக் கட்டணுமுன்னு வந்தது.“ எனக் குமுதினி கூர் அம்பாக வார்த்தையை விடவும்,

கற்பகம், “குமுது என்னப் பேச்சு பேசுற, என்ன இருந்தாலும் தெய்வா உனக்கு அண்ணி. எனக்குப் பின்ன உங்களுக்கு அம்மா ஸ்தானமும் அவளுக்குத் தான். வயசில் சின்னவன்னு எடுத்து எறிஞ்சு பேசாத.“ எனத் திட்டவும். தெய்வாவுக்கு முகம் தொங்கிப் போனது, 'இதெல்லாம் தேவை தான்.' என நினைத்துக் கொண்டாள்.

இளா, 'அரைடிக்கெட்டு, அவள் புரியாமல் பேசுறா, மனுசுல வச்சுக்காதடி!' என மனைவியை அணைத்து ஆறுதல் படுத்த துடித்த மனதை, சுற்றம் உணர்ந்து அடக்கிக் கொண்டான். ஆனால் அவன் வைப்ரேஷன் அவளைச் சென்றடைய, அவனை நோக்கியவளை பார்வையால் தேற்றினான்.

“ஆகா, நான் என்ன இல்லாததைச் சொல்லிட்டேன், வள்ளியையும் தான் கட்டியிருந்தோம், சண்முகம் மாமாவோ, மனோவோ, அண்ணனை ஒரு வார்த்தை சொல்லியிருப்பங்களா.“ எனக் குமுது விதண்டாவாதம் பேசவும், பொறுத்து, பொறுத்துப் பார்த்த இளமுருகு,

“குமுது, நீ தேவையில்லாமல் தெய்வாவை இதுல இழுக்காதே. இது வேற, அது வேற!” எனத் தங்கைக்குப் புரிய வைக்க முயன்றான்.

“அம்மா, இந்தத் தான் பார்த்துக்கிட்டேல்ல, உன் மருமகள் வந்து ஒரு மாசம் கூட ஆகலை, அதுக்குள்ள உன் மகனை கைக்குள்ள போட்டுக் கிட்டா. இவளுக்கு ஏசி இல்லாமல் இருக்க முடியாதுன்னு, வள்ளி தாலி செயினை அடகு வச்சு அண்ணன் ஏசி மாட்டியிருக்கு.“ எனப் பழி போடவும்,

“குமுது, அபாண்டமா பழி சொல்லதடி. தெய்வா தான் செலவழிச்சு ஏசி போட்டுச்சு. ஈபி லைன் மாத்துச்சு, அண்ணன் அப்ப ஊர்லயே இல்லை.“ எனக் கமலினி வக்காலத்துக்கு வாங்கி பேசினாள்.

“அப்புறம் என்ன தேவைக்கு வள்ளி தாலிக் கொடியை வச்சுச்சுன்னு, மனோ நீ தானே கேளு, அவள் நினைப்புக்கு இருக்கிறது அது ஒன்னு தான், அதையும் அழிச்சுட்டு, புதுப் பொண்டாட்டியோட சந்தோசமா இருக்கலாம்னு நினைச்சிருக்கும்.“ என அவள் பிடிவாதமாகப் பேசவும், தினகரன் ஓங்கி மனைவியை ஓர் அறை விட, குமுது இன்னும் கத்தினாள்.

“ஏய் தம்பி, எங்க முன்னாடியே கை ஓங்காத.“ என வரதராஜனும், ‘ஏய் பொம்பளை புள்ளையைக் கை நீட்டாத!“ என ரவியும், மனோவுமாகத் தினகரனைப் பிடித்து இழுக்க, குமுதினியை கமலியும், சரோவும், "பேசாமத் தான் இருவேன்டி ." என அடக்கினர்.

“இளா மாப்பிள்ளை, இதுகளுக்கு எவ்வளவு செய்யிறான், அவன் சந்தோசமா இருந்தா தான் என்ன, எப்படிப் பேசுறா பாரு!“ எனத் தினகரன் சத்தம் போட,

“மாமா, குமுது, வள்ளி மேல வச்ச பிரியத்தில் தான் அப்படிக் கேட்டுட்டா, இரண்டு பேரும் ஒன்னாவே திரிஞ்சதுங்க. அவள் பிரிவையும் அவளால தாங்க முடியலை, வள்ளி இடத்துக்கு தெய்வா வந்ததையும் ஏத்துக்க முடியலை!“ என இளா தங்கையைத் தாங்கிப் பேசவும்.

“இது தான்டி என் மகன், அவனுக்கு யாரையுமே தப்பா நினைக்கத் தெரியாது.“ எனக் கற்பகம் கண்ணீர் சிந்த, “கற்பகம், மனம் விட்டுப் பேசிட்டாங்கனா பிரச்சனை தீர்ந்திடும். பேசட்டும் விடு.” என்றார் பரமநாயகி.

“ஆத்தா சரியா சொல்லிட்டாங்க. மாப்பிள்ளை மீதி விஷயத்தையும் உடைச்சு விடு.” என ரவிக்குமார் தூண்டி விட, “நீங்க பேசாம இருக்க மாட்டீங்க?” எனக் கமலினி கணவனை மிரட்ட, “சொல்லட்டும் அண்ணி , அப்பத் தான விஷயம் தெரியும்.” என்ற தெய்வா இளாவை முறைத்து நிற்க, அவன் தன் காதை பிடித்து , கண்களால் இறைஞ்சி மன்னிப்புக் கேட்டான்.

“மத்தளத்துக்கு இரண்டு பக்கம் இடிங்கிற மாதிரி,. தெய்வா என் காசை ஏன் திருப்புனேன்னு கோபபடுறா. குமுது வள்ளி நகையை என் வச்சேன்னு கோப படுறா!” என இளா வெற்றுச் சிரிப்பு சிரிக்கவும்,

“வள்ளிக்குத் தாலிக்கொடி கிடைச்சதே, இளா மாமா செஞ்ச தியாகம். அவளுக்காக அது எவ்வளவு செஞ்சதுன்னு எனக்குத் தெரியும். அந்தச் செயினையும், அவள் நியாபகமா தான் வச்சிருக்கு. அதுக்கும் மீறி அதைப் பேங்க்ல கொண்டி வச்சிருக்குன்னா, அதுக்கு என்ன அவசியம்னு யோசிக்கணும். அதை விட்டுவிட்டுக் குறை சொல்லி எண்ணப் பிரயோஜனம்?“ என மனோ உணர்ச்சி வசப்பட்டுப் பேசவும்,

“அதுக்கும் நான் காரணம் சொல்றேண்ணேன், எனக்குத் தெரியாமல், இளா மாமா, என் அண்ணன்களைப் பார்க்க போயிருக்கார்.“ என அவனை முறைத்தவள்,

“என் அண்ணனுங்க என் மேல இருக்கக் கோபத்தை, நிச்சயம் இவர் மேல காட்டியிருப்பாங்க. நாலு அடி அடிச்சிட்டா கூட ஒன்னும் தெரியாது, ஆனா நாக்கால் சுடுறது. மனசுல குத்திகிட்டே தானே இருக்கும். என்கிட்டையே இந்தக் குடும்பத்தைப் பத்தி அவ்வளவு பேசுனவங்க, இவர் கிட்ட பேசாம இருப்பாங்களா. நீங்களும், உங்கள் குடும்பமும் என் சொத்தை அபகரிக்கத் தான், இந்தக் கல்யாணத்தை நடத்தியிருப்பீங்க. அவள் மனசை கலைச்சு ஏமாத்தி இருப்பீங்க… ப்ளா ப்ளா ப்ளா… நிறையச் சொல்லியிருப்பாங்க. அதுலையே மனசு நொந்துபோயிருப்பார்.

இங்க வந்தா நான், ஏசி ,கீஸின்னு நிறையச் செலவு பண்ணி வச்சிருந்தேன். உங்ககிட்ட எல்லாம் தழைஞ்சு போறவருக்கு, அந்த ரூம்குள்ள வரதுக்குக் கூடச் சுயமரியாதை இடம் கொடுக்கலை. அத்தையைக் கேட்டு பாருங்க இரண்டு நாளா ஹால்ல தான் படுத்தார். இரண்டு லட்சத்தைப் புரட்டிட்டு, என் முகத்திலவிட்டெறிஞ்சிட்டு, என் அண்ணன்களையும் வரவழைச்சு, சொத்தை அவங்களுக்கு எழுதிக் கொடுத்த பிறகு தான், அவருக்கு நிம்மதி.“ என்றவள்,

குமுதினியிடம் திரும்பி, “நீங்க சொல்றது சரி தான் அண்ணி, வள்ளி அக்கா மாதிரியோ, அவங்க பிறந்த வீடு மாதிரியோ, நானும் என் அண்ணன்களும் வர மாட்டோம். ஏன் அவருக்கு மனைவியாவோ, உங்கள் குடும்பத்து மருமகளாவோம் வர்றதுக்குக் கூட எனக்குத் தகுதி இல்லைனு தான் இப்பவும் உங்க அண்ணன் நினைக்கிறார்.“ என அவள் சொல்லவும், “தெய்வா.“ என ஆட்சேபனை தெரிவித்தான் இளமுருகு.

“போ மாமா, நீ உன்னையும் ஏமாத்திகிட்டு, என்னையும் ஏமாத்தலாம்னு பார்க்காத. என் அண்ணனுங்க சொன்னாங்கன்னு, என்கிட்டே ஒரு வார்த்தை கேட்காமல் வள்ளியக்கா தாலிக்கொடியை அடகு வச்சு இரண்டு லட்சத்தைக் கொண்டு போய்க் கொடுத்தியே, அது என் காசு. சின்ன வயசிலிருந்தது அப்பா கொடுத்த பாக்கெட் மணியைச் சேர்த்து வச்சு, பதினெட்டு வயசாகவும் , ட்ரேட் பண்ண சொல்லி குடுத்தாங்க. அதுல சம்பாதிச்சது.

சரி விடுங்க அந்தத் தடியன்களே வச்சுக்கட்டும். எங்கப்பா எந்தச் சூழ்நிலையிலையும் தனியா நிற்கவும், வாழவும் சொல்லி குடுத்துருக்கார். நான் வாழறதுக்குக் காரணமா, என் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தமா என் பட்டுக்குட்டி தேன் இருக்கு அது போதும். நம்ம யார் மேலையாவது அன்பு வச்சா மட்டும் பத்தாது, அதை ஏத்துக்க அவங்களும் தயாரா இருக்கனும்.“ என்றவளின் கையை, “தெய்வா!“ என வந்து இளா பிடித்தான். “விடுங்க மாமா, ஒரு இரண்டு நாள் விட்டுருந்தா, தீனா அண்ணனுக்காவது ஏஜென்சியைக் கொடுத்திருப்பேன்.“ என்றவள்

தினகரனிடம், “உங்களுக்கு என்னால் ஏதாவது லாஸாகியிருந்தா சொல்லுங்கண்ணேன். நான் அதைச் சரி பண்றேன்.“என்றாள்

“பணத்தைப் பத்தின பிரச்சனையே இல்லமா, அது எப்படினாலும் மேனேஜ் பண்ணிக்குவேன். கமிட் பண்ணியிருக்கோம்ல அதுக்காகத் தான், தொழில்ல வாக்கு தவறாகக் கூடாதில்ல!“ எனவும்,

“உங்களுக்காக என் அண்ணன்கள்ட்ட கூடப் பேசிடுவேன் அண்ணேன், ஆனால் குமுது அண்ணி சொன்ன மாதிரி, நம்ம குடும்பத்தை மதிக்காதவன்கிட்ட என்ன பேசுறது!" என இழுக்கவும்.

“வேண்டாமா, நீ எனக்காகப் பேச வேண்டாம். நான் மேனேஜ் பண்ணிக்கிறேன். உன் கூடப் பிறந்தவர்களை விட என்னைப் பெரிசா நினைக்கிறியே அதுவே போதும். இவ பேசினதை எல்லாம் பெரிசா எடுத்துக்காதம்மா, நல்ல அண்ணனோட பிறந்தவளுக்கு அருமை தெரியாது. கூடப் பிறந்தவங்கிட்ட ஏமாந்து நிக்கிறவங்களுக்குத் தான் அந்த அருமை தெரியும் “ என்றவன், “நான் கிளம்பறேன்.“ எனவும், “சாப்பிட்டுப் போகலாம் அண்ணன்.” என அவள் உபசரிக்க, “அந்தப் பணியாரம் வயிறு நிறைச்சிடுச்சு, இப்படி ஒரு தங்கச்சி கிடைச்சிருக்கியே அதுலையே மனசு நிறைச்சிடுச்சு.” எனக் கிளம்பி விட்டான்.

இளமுருகு, "தெய்வா சொல்றமாதிரி, அவ அண்ணன்கள் அவ்வளவு மோசம் இல்லை. இவளும் அவங்க கிட்ட சரிக்கு சரி சண்டை போட்டிருக்கா. இன்னைக்கு உங்கள்ட்ட இறங்கி பேசுற மாதிரி கூட அவங்கள்ட்ட பேசமாட்டா!" என வரதனிடம், ஒரு பிட்டை போட்டுவிட, "அப்படி எல்லாம் இருக்கக் கூடாதும்மா." என ஆரம்பித்து, வந்ததுக்குப் பெரிய மனசு தோரணையில் தெய்வாவுக்கு அறிவுரை வழங்கி விட்டுச் சென்றார்.

கொதிக்கும் உலையை மூடியிட்டு தற்காலிகமாக மூடி வைத்துள்ளனர். அது முழுதாய் பொங்குமா, பதமான சோறாக்குமா? பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.
 
Top